در نوامبر سال ۲۰۰۷، زک دانلپ، جوان ۲۱ ساله آمریکایی، در بیمارستانی در شهر ویچیتا فالز ایالت تگزاس دچار مرگ مغزی تشخیص داده شد.

پزشکان به خانواده‌اش گفتند که دیگر امیدی به بهبودی او نیست. خانواده نیز با اهدای اعضای بدنش موافقت کردند و تیم پیوند آماده بود تا با بالگرد به بیمارستان بیاید.

اما ناگهان اتفاقی افتاد که همه‌چیز را تغییر داد.

یکی از پسرعموهای زک که پرستار بود، چاقوی جیبی خود را برداشت و به‌آرامی روی کف پای او کشید.

زک پایش را عقب کشید!

یکی دیگر از بستگانش نیز ناخن دست او را محکم فشار داد. این بار زک دستش را حرکت داد و دست آن فرد را کنار زد.

خانواده بلافاصله درباره تشخیص پزشکان دچار تردید شدند.

زک اهل شهر فردریک در ایالت اوکلاهما بود. او هنگام رانندگی با یک وسیله نقلیه چهارچرخ تفریحی (ATV)، برای جلوگیری از برخورد با فردی مسیرش را تغییر داده بود. وسیله واژگون شد و زک با سر به آسفالت برخورد کرد. او کلاه ایمنی نداشت.

آسیب‌هایش آن‌قدر شدید بود که پزشکان به مادرش گفتند بافت مغز از گوش او بیرون زده است.

حدود ۳۶ ساعت بعد، یک اسکن پزشکی برای بررسی جریان خون مغز انجام شد. نتیجه اسکن به این صورت تفسیر شد که دیگر خونی به مغز او نمی‌رسد.

پزشکان تشخیص دادند که زک معیارهای مرگ مغزی را دارد و از خانواده‌اش درباره اهدای اعضای بدن سؤال کردند.

اما حرکت‌هایی که بستگانش دیده بودند، باعث شد روند اهدای عضو متوقف شود.

زک پنج هفته در بیمارستان بستری بود و سپس به یک مرکز توان‌بخشی در اوکلاهما سیتی منتقل شد.

نکته شگفت‌انگیز این بود که تنها ۴۸ روز پس از حادثه، زک توانست با پای خودش از مرکز درمانی خارج شود.

او بعدها گفت که صدای پزشکی را شنیده بود که مرگش را اعلام می‌کرد. زک می‌گفت در آن لحظه بسیار عصبانی شده بود، اما نمی‌توانست چیزی بگوید یا با دیگران ارتباط برقرار کند.

ماجرای او همچنان پرسش‌های زیادی ایجاد کرده است.

در سال ۲۰۲۵، یک بررسی پزشکی دوباره شرایط تشخیص مرگ مغزی زک را بررسی کرد.

نویسندگان این بررسی به چند مشکل در ارزیابی اولیه اشاره کردند؛ از جمله اینکه آزمایش قطع تنفس (تست آپنه) کامل انجام نشده بود و زک به‌طور مداوم داروی آرام‌بخش پروپوفول دریافت می‌کرد.

این بررسی تأکید کرد که تشخیص مرگ مغزی باید طبق دستورالعمل‌های دقیق پزشکی انجام شود و نتایج اسکن جریان خون مغز نیز باید با دقت تفسیر شوند.

مرگ مغزی یک تشخیص رسمی پزشکی است و با کما یا بیهوشی تفاوت دارد. برای تأیید آن باید آزمایش‌های دقیقی انجام شود تا از بین رفتن دائمی تمام عملکردهای مغز مشخص شود.

داستان زک بسیار عجیب است، اما اهمیت رعایت این اصول پزشکی را هم نشان می‌دهد؛ به‌ویژه زمانی که قرار است درباره اهدای اعضای بدن تصمیم گرفته شود.

خانواده زک فکر می‌کردند برای همیشه با او خداحافظی می‌کنند، اما حرکت‌های او مسیر این داستان را کاملاً تغییر داد.