فلورانس نایتینگل (۱۸۲۰–۱۹۱۰)، بنیان‌گذار پرستاری نوین:

«زنان تشنه دوست داشته شدن هستند، نه دوست داشتن دیگران. آن‌ها تمام روز از شما همدردی می‌خواهند، اما خودشان قادر نیستند در مقابل، همدردی نشان دهند؛ زیرا نمی‌توانند واقعیتی را به‌درستی برای فرد دیگری بیان کنند و آن زن دیگر نیز نمی‌تواند با دقت کافی به آن توجه کند تا آن واقعیت به اطلاعاتی قابل‌استفاده تبدیل شود. آیا همه این‌ها نتیجه کمبود همدردی نیست؟

از شدت خشم و انزجار نسبت به خودخواهی‌های وحشتناکی که همسران و مادران از خود نشان می‌دهند، به ستوه آمده‌ام. بااین‌حال، مردم همه این رفتارها را محبت مادری یا عشق همسری می‌نامند و حتی فکر می‌کنند زیباست که چنین توصیفی از آن داشته باشند. نه، نه! بگذارید هرکس حقیقت را بر اساس تجربه خودش بیان کند.

آن‌ها واقعاً همدردی یا توانایی همدلی ندارند؛ زیرا همیشه همه افراد و همه‌چیز را بر اساس مقیاسی از ارزش‌های اجتماعی قضاوت می‌کنند که به خودخواهی و منافع شخصی‌شان مربوط می‌شود و همه‌چیز را به خودشان برمی‌گردانند. هیچ توانایی‌ای برای احساسات واقعی وجود ندارد.

این چیزی است که من در برخورد با زنان تجربه کرده‌ام: آن‌ها توانایی داشتن احساسات واقعی نسبت به انسان‌های دیگر، یا حتی به‌طور کلی، را ندارند؛ مگر زمانی که آن احساسات مربوط به خودشان باشد و دیگران صرفاً وسیله‌ای باشند که افکار و تصورات خود را در آن‌ها بازتاب دهند.»

— برگرفته از کتاب فلورانس نایتینگل درباره زنان، پزشکی، مامایی و تن‌فروشی، مجموعه آثار فلورانس نایتینگل، جلد هشتم.