در سال ۱۷۸۳، پسری با دو سرِ دارای عملکرد مستقل در منطقه موندال گوات، بنگال هند، به دنیا آمد. قابله که از ظاهر او شوکه شده بود، او را داخل آتش انداخت؛ اما پسر با جراحات جزئی زنده ماند. والدینش که متوجه شدند می‌توانند از وضعیت منحصربه‌فرد او درآمد کسب کنند، او را به کلکته بردند.

دو سر او به‌طور مستقل عمل می‌کردند؛ یکی می‌توانست در حالی که دیگری بیدار بود، بخوابد، یا یکی گریه کند در حالی که دیگری لبخند می‌زد. با این حال، واکنش آن‌ها به محرک‌ها متفاوت بود. یکی از سرها به نور حساس بود و بینایی ضعیفی داشت، هرچند هر دو سر احساس درد داشتند.

متأسفانه این پسر در چهار سالگی، بر اثر نیش مار کبرا جان باخت.

این وضعیت نادر که کِرانیوپاگوس پارازیتیکوس (Craniopagus parasiticus) نام دارد، تقریباً در ۲ مورد از هر ۵ میلیون کودک رخ می‌دهد. بررسی پس از مرگ نشان داد که هر سر مغز و جریان خون مخصوص به خود را داشته است و پسر از سایر جهات سالم بود.

جمجمه او اکنون در موزه هانترینِ کالج سلطنتی جراحان لندن نگهداری می‌شود و نمونه‌ای از این پدیده پزشکی بسیار نادر است.