افرادی که در روابط عاطفی سالم، صمیمی و حمایت‌کننده زندگی می‌کنند، نسبت به افرادی که در روابط پرتنش هستند یا از نظر اجتماعی احساس تنهایی و انزوا می‌کنند، از زخم‌ها و بیماری‌های جسمی سریع‌تر بهبود پیدا می‌کنند.

پژوهش‌های دانشگاه ایالتی اوهایو به سرپرستی دکتر جنیس کیکولت-گلیزر (Janice Kiecolt-Glaser)، متخصص روان‌شناسی عصبی‌ـ‌ایمنی، نشان داده است که در زوج‌هایی که تعارض و تنش زیادی دارند، روند ترمیم زخم‌ها می‌تواند ۴۰ تا ۶۰ درصد کندتر از زوج‌هایی باشد که رابطه‌ای حمایت‌کننده دارند.

بخش زیادی از این تفاوت به واکنش بدن به استرس مربوط می‌شود. روابط حمایت‌کننده می‌توانند سطح کورتیزول، یعنی هورمون استرس که می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد، کاهش دهند.

در عین حال، روابط اجتماعی مثبت باعث افزایش اکسی‌توسین و دوپامین می‌شوند که می‌توانند به کاهش التهاب و تقویت فرایندهای ترمیم سلولی کمک کنند.

در مجموع، این یافته‌ها نشان می‌دهند که ارتباط عاطفی فقط باعث آرامش روانی نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند مستقیماً بر توانایی بدن برای ترمیم و بهبود نیز تأثیر بگذارد.