خوابیدن کمتر از ۶ ساعت در شب می‌تواند باعث کاهش قابل اندازه‌گیری حجم مغز شود، به‌ویژه در نواحی پیشانی که مسئول تمرکز، تصمیم‌گیری و عملکردهای اجرایی هستند.

کمبود مزمن خواب به‌تدریج باعث کاهش ماده خاکستری مغز و تضعیف ارتباطات عصبی می‌شود. این تغییرات می‌توانند بر حافظه، تعادل عاطفی و توانایی‌های شناختی تأثیر منفی بگذارند.

این اثرات معمولاً در ابتدا خفیف هستند، اما با ادامه کم‌خوابی به مرور زمان تجمع پیدا می‌کنند و بیشتر می‌شوند.

به همین دلیل، داشتن خواب کافی، منظم و باکیفیت نقش مهمی در حفظ ساختار مغز، سلامت ذهن و عملکرد شناختی دارد.