خاستگاه گوشی پزشکی به فرانسه و به قرن نوزدهم میلادی برمی‌گردد. در آن زمان، پزشکان برای شنیدن صدای قلب و ریه، معمولاً گوش خود را مستقیم روی قفسه سینه بیمار می‌گذاشتند؛ روشی که هم از نظر دقت محدود بود و هم در بعضی شرایط، به‌ویژه هنگام معاینه زنان، از نظر حفظ حریم بیمار مناسب به نظر نمی‌رسید.
در همین زمینه، پزشکی فرانسوی به نام رنه لاینک برای معاینه یک بیمار زن، به‌جای قرار دادن مستقیم گوش روی قفسه سینه او، یک کاغذ را به شکل لوله درآورد و از آن برای شنیدن صدای قلب استفاده کرد. این وسیله ساده نه‌تنها فاصله و حریم بیمار را حفظ کرد، بلکه باعث شد صدای داخل قفسه سینه واضح‌تر و بلندتر شنیده شود.
لاینک بعدها این وسیله را استتوسکوپ نامید؛ واژه‌ای برگرفته از زبان یونانی که از دو بخش تشکیل شده است: stethos به معنی «قفسه سینه» و skopein به معنی «بررسی کردن». این اختراع ساده، پایه شکل‌گیری گوشی پزشکی امروزی شد؛ ابزاری که هنوز هم یکی از نمادهای اصلی پزشکی در جهان است.