پژوهشگران در بریتانیا در حال ساخت یک آزمایش آزمایشگاهی تازه هستند که شاید بتواند مسیر درمان بیماری کلیوی دیابتی را تغییر دهد؛ بیماری‌ای که یکی از مهم‌ترین دلایل رسیدن بیماران به دیالیز است.

در مرکز این خبر، دکتر برایان کانوی از دانشگاه ادینبرو قرار دارد؛ پژوهشگری که از Kidney Research UK یک گرنت ۴۰ هزار پوندی گرفته تا مدلی بسازد که بتوان با آن داروهای جدید برای کند کردن آسیب کلیه را سریع‌تر پیدا کرد.

ماجرا از اینجا شروع می‌شود که در بیماری کلیوی دیابتی، بعضی سلول‌های لوله‌ای کلیه یا tubule cells دچار التهاب می‌شوند. این التهاب فقط یک اتفاق ساده نیست؛ این سلول‌ها پیام‌هایی می‌فرستند که سلول‌های ایمنی را جذب می‌کند و در نهایت باعث ایجاد اسکار و زخم در بافت کلیه می‌شود. همین زخم‌ شدن تدریجی، کلیه را به سمت افت عملکرد می‌برد.

حالا تیم دکتر کانوی می‌خواهد نسخه‌های کوچک و آزمایشگاهی از لوله‌های کلیه بسازد؛ چیزی به نام tubuloids. این ساختارها در آزمایشگاه رشد داده می‌شوند، اما شبیه لوله‌های کلیه انسان بالغ رفتار می‌کنند. سپس پژوهشگران در آن‌ها التهاب ایجاد می‌کنند تا شرایط بیماری کلیوی را بازسازی کنند.

نکته هوشمندانه پروژه این است که سلول‌ها طوری طراحی می‌شوند که وقتی ملتهب شدند، نور فلورسنت بدهند. یعنی اگر التهاب فعال باشد، سلول‌ها می‌درخشند؛ اما اگر یک دارو بتواند التهاب را خاموش کند، این نور هم خاموش می‌شود. به این ترتیب، پژوهشگران می‌توانند هزاران ترکیب دارویی را سریع آزمایش کنند و ببینند کدام‌یک واقعاً جلوی التهاب کلیه را می‌گیرد.

اهمیت این کار در این است که بیماری کلیوی دیابتی در بریتانیا مسئول شروع دیالیز در حدود یک نفر از هر سه بیمار است. با اینکه داروهای جدیدتر توانسته‌اند تا حدی روند بیماری را کند کنند، هنوز بسیاری از بیماران دچار افت عملکرد کلیه می‌شوند و به درمان‌های مؤثرتری نیاز دارند.

اگر این مدل موفق شود، می‌تواند کشف داروهای جدید را سریع‌تر و دقیق‌تر کند؛ داروهایی که شاید قبل از ایجاد آسیب برگشت‌ناپذیر، التهاب و اسکار کلیه را متوقف کنند.