چرا بعضی داروهای ضروری در بیمارستان، خطر آسیب حاد کلیه را در کودکان بالا میبرند؟

روزنامه نفرُوکر
چرا بعضی داروهای ضروری در بیمارستان، خطر آسیب حاد کلیه را در کودکان بالا میبرند؟
این مطلب از روزنامه نفرُوکر منتشر شده است؛ محتوایی کوتاه، کاربردی و آموزشی درباره همودیالیز، دیالیز صفاقی، بیماری کلیه، مراقبت بین جلسات، کنترل مایعات، وزن، فشار خون، آزمایشها و تجربه زندگی با بیماران مبتلا به بیماریهای کلیوی و نیازمند دیالیز.
پژوهشگران بریتانیایی میخواهند بفهمند چرا بعضی داروهای ضروری در بیمارستان، خطر آسیب حاد کلیه را در کودکان بالا میبرند.
در مرکز این خبر، دکتر لوئیز براکن از بیمارستان کودکان Alder Hey در لیورپول قرار دارد؛ یک داروساز پژوهشگر که با حمایت Kidney Research UK و Alder Hey Children’s Kidney Fund گرنتی به ارزش ۳۸ هزار پوند گرفته تا ابزاری برای ثبت و بررسی داروهای پرخطر برای کلیه کودکان طراحی کند.
ماجرا از اینجا شروع میشود که آسیب حاد کلیه یا AKI یعنی کلیهها بهطور ناگهانی خوب کار نکنند. این مشکل در حدود یک کودک از هر ۴۰ کودک بستری در بیمارستان رخ میدهد. بیشتر کودکان بهبود پیدا میکنند، اما برای بعضیها این آسیب میتواند پیامد طولانیمدت داشته باشد و حتی خطر بیماری مزمن کلیه را در آینده بیشتر کند.
مشکل اصلی این است که برخی داروها، با وجود اینکه برای درمان بیماری کودک ضروری هستند، میتوانند برای کلیه سنگین یا آسیبزا باشند. خطر زمانی بیشتر میشود که چند داروی پرخطر همزمان داده شوند، یا کودک مدت طولانی آنها را دریافت کند. دکتر براکن میگوید هدف این نیست که این داروها بیدلیل حذف شوند؛ هدف این است که پزشکان بهتر بفهمند کدام داروها یا ترکیب داروها کودک را بیشتر در معرض AKI قرار میدهد.
برای همین، تیم پژوهشی قرار است یک ابزار real-time در بیمارستان Alder Hey بسازد. این ابزار ثبت میکند چه داروهایی برای کودکان تجویز شده، عملکرد کلیه آنها چگونه تغییر کرده و آیا کودک دچار آسیب حاد کلیه شده یا نه. سپس دادهها با هم مقایسه میشوند تا مشخص شود کدام داروها یا ترکیبهای دارویی بیشتر با AKI ارتباط دارند. حتی قرار است دادههای اجتماعیـاقتصادی هم بررسی شود تا ببینند شرایط زندگی خانوادهها روی میزان دریافت این داروها یا خطر آسیب کلیه اثر دارد یا نه.
اهمیت این پروژه در کاربرد عملی آن است. اگر این ابزار موفق شود، در آینده پزشکان، داروسازان و پرستاران میتوانند قبل از آسیب دیدن کلیه، کودک پرخطر را شناسایی کنند؛ مثلاً دارو را تغییر دهند، دوز را کمتر کنند یا پایش کلیه را دقیقتر انجام دهند.
بازخورد این مطلب
دیدگاهها و پرسشهای کاربران