تغذیه

PT یا زمان پروترومبین و INR یا نسبت نرمال‌شده بین‌المللی، از مهم‌ترین آزمایش‌های خون برای ارزیابی عملکرد سیستم انعقاد هستند. این شاخص‌ها نشان می‌دهند خون با چه سرعتی لخته می‌شود و مسیر انعقادی وابسته به فاکتورهای خاص تا چه اندازه طبیعی عمل می‌کند. بررسی منظم PT/INR به‌ویژه در بیمارانی که داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین مصرف می‌کنند اهمیت زیادی دارد، زیرا خارج شدن این اعداد از محدوده هدف می‌تواند خطر لخته‌شدن خون یا خونریزی‌های غیرقابل کنترل را افزایش دهد.

غلظت خون در زبان عمومی به حالتی گفته می‌شود که خون متراکم‌تر یا چسبنده‌تر از حالت طبیعی به نظر می‌رسد؛ اما از نظر پزشکی، این اصطلاح معمولاً زمانی مطرح می‌شود که مقدار هموگلوبین، هماتوکریت یا تعداد گلبول‌های قرمز خون بالاتر از حد طبیعی باشد. در چنین شرایطی، خون ممکن است با سختی بیشتری در رگ‌ها حرکت کند و در بعضی افراد، به‌ویژه در اندام‌های دورتر مانند پاها، احساس سنگینی، خستگی یا درد ایجاد شود.